Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |

Verhalen

Even een update (10 september 2007)

niks doen? niks voor mij (10 december 2006)

Keuzes keuzes ( 4 december 2006)

... of toch niet? (29 november 2006)

Einde Avontuur (26 november 2006)

where's Waldo (19 november 2006)

Visje zwemt weer (17 november 2006)

Nieuwe bezems vegen schoon (14 november 2006)

Stilte vanaf hier (10 november 2006)

Ik heb een appartement! ( 2 november 2006)

Ik ben er... chaos (27 oktober 2006)

herorientatie in Nederland (10 juli 2006)

Bijna naar huis: een terugblik ( 6 juli 2006)

Een trein vol Chinezen ( 2 juli 2006)

De sleutelhulp (29 juni 2006)

Chinglish (28 juni 2006)

man/vrouw continued (25 juni 2006)

Onverschillige Chinezen (22 juni 2006)

Beleefdheid (20 juni 2006)

Ietwat zwaar verhaal (17 juni 2006)

Ik heb van die dagen.... (16 juni 2006)

1e overwinning op de assistant prof! (15 juni 2006)

geld... en studentenhuizen (14 juni 2006)

Gewoon wat losse flarden (12 juni 2006)

Pilot! ( 8 juni 2006)

Tip: word hier niet ziek ( 6 juni 2006)

Wending lu ( 5 juni 2006)

Dit is ook China ( 4 juni 2006)

man/vrouw verhoudingen ( 1 juni 2006)

Zomaar wat opmerkingen... (31 mei 2006)

People's Square in de spits: check (30 mei 2006)

Mijn voordeel... (29 mei 2006)

Weer thuis in Shanghai (28 mei 2006)

Nog een nachtje slapen... (26 mei 2006)

Terug naar China (17 May 2006)

Normality restored ( 4 August 2005)

Thailand ( 6 July 2005)

Aan het reizen (11 June 2005)

bijna weg uit Shanghai (27 May 2005)

Verjaardag + feestje (15 May 2005)

Koninginnedag in Shanghai ( 1 May 2005)

Demonstratie tegen Japan (16 April 2005)

Designed in Japan, produced in China (13 April 2005)

Shanghai verandert snel... (11 April 2005)

Dikke westerling ( 7 April 2005)

No better, no worse, but different (22 March 2005)

Tripje naar Hangzhou (16 March 2005)

helemaal verhuisd enzo... ( 9 March 2005)

We hebben een appartement! (28 February 2005)

Beleefd zijn, chinese les, en... nederlanders! (24 February 2005)

Service (20 February 2005)

Chinezen en geld (18 February 2005)

onbeleefd? individualistisch? (14 February 2005)

nieuwjaar (12 February 2005)

tweede dag (6 February 2005)

Levend aangekomen (5 February 2005)

Heb je er al zin in? (30 January 2005)

Opdracht binnen (15 January 2005)

Reisplannen... (17 December 2004)

Ticket geboekt!! (29 November 2004)

Ticket boeken valt niet mee... (23 November 2004)

Visum opgehaald (16 November 2004)

Site online (14 november 2004)


Dagboek

People's Square in de spits: check

30 mei 2006 - Gisteren belde m'n contactpersoon op Shanghai University, of ik er vanochtend om 9 uur kon zijn. Ik zei ja hoor, prima. Toen ik ophing dacht ik pas, ohnee! Wat heb ik gezegd! Dan moet ik overstappen op People's Square metrostation, in de spits!

Ok, dit heeft wellicht wat uitleg nodig voor de Shanghai / China - leek. People's Square is waar metrolijn 1 en 2 elkaar kruisen. Het is het allerdrukste punt. Bovendien is het hier redelijk warm nu, met een behoorlijke luchtvochtigheidsgraad. En, voor diegenen tegen wie ik het nog niet tot vervelens toe herhaald heb: Chinezen stinken. Deodorant hebben ze meestal nog nooit van gehoord, en als ze er al van gehoord hebben, kopen ze het niet. Met als argumentatie: Chinezen zweten niet zo erg als westerlingen. Ok, met het gebrek aan testosteron zweten ze misschien wat minder, maar nog steeds genoeg om te stinken.

Combineer deze ingredienten met elkaar (people's square, spits, en Chinezen), en je begrijpt pas echt hoe een ingeblikt sardientje zich voelt.

Wat trouwens ook erg vermakelijk is: Chinezen hebben het wonderlijke vermogen om iedereen om zich heen te negeren. Zo ook als ze de metro instappen. Met een overvolle metro, en een heleboel mensen op het perron, probeert men tegelijk, tegen elkaar in, in en uit te stappen. Iedereen staat tegen elkaar in te duwen, met als resultaat dat niemand beweegt. Ik vraag me nog steeds af wat Hofstede bedoelde met lange-termijn-orientatie. Ik heb het idee dat een chinees niet heel veel verder denkt dan datgene wat ie wil. Zoiets als een kind van 3.

Oh wat ben ik negatief over Chinezen. Das niet aardig van me (neuh.. klopt *haalt schouders op*). Ok ok, nu beetje vriendelijker.

Goed, aangekomen op SHU (ShangHai University), had ik een meeting met m'n contactpersoon (student). Hij introduceerde me aan het team van studenten dat me zou gaan helpen. Team? Did I ask for a team? Ik dacht dat ik had gezegd dat ik 1 student wilde ter ondersteuning. Maar daar zaten ze, zeven brave chineesjes, mij eagerly aan te staren, en met hun schriftje en pen klaar om mijn opdrachten aan ze op te schrijven.

Mijn eerste vraag, What's the plan for now? werd met glazige blikken beantwoord. Dus ik herformuleerde, What do we do now? Een wijs kijkend meisje zei vriendelijk: I'm fine, thank you. Goed, uiteindelijk allemaal goed gekomen. Ik heb m'n project uitgelegd, en de doelen van het onderzoek. Het wijze meisje stelde slimme vragen, terwijl de rest glazig bleef kijken. Vraag dan iets, spoorden ze elkaar aan in het Chinees (alsof ik dat niet zou verstaan. HA!).

Maar goed, 7 chinezen dus die me helpen. Ik voelde me bijna schuldig dat ik niet voor iedereen direct een taak wist die ze in hun schriftje konden schrijven. Ik zou bijna dingen er bij gaan verzinnen. Een vriend van me vroeg al of ik niet wat van z'n kantoorwerk aan ze kon geven. Neah, ik hou ze lekker voor mezelf!