Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |

Verhalen

Even een update (10 september 2007)

niks doen? niks voor mij (10 december 2006)

Keuzes keuzes ( 4 december 2006)

... of toch niet? (29 november 2006)

Einde Avontuur (26 november 2006)

where's Waldo (19 november 2006)

Visje zwemt weer (17 november 2006)

Nieuwe bezems vegen schoon (14 november 2006)

Stilte vanaf hier (10 november 2006)

Ik heb een appartement! ( 2 november 2006)

Ik ben er... chaos (27 oktober 2006)

herorientatie in Nederland (10 juli 2006)

Bijna naar huis: een terugblik ( 6 juli 2006)

Een trein vol Chinezen ( 2 juli 2006)

De sleutelhulp (29 juni 2006)

Chinglish (28 juni 2006)

man/vrouw continued (25 juni 2006)

Onverschillige Chinezen (22 juni 2006)

Beleefdheid (20 juni 2006)

Ietwat zwaar verhaal (17 juni 2006)

Ik heb van die dagen.... (16 juni 2006)

1e overwinning op de assistant prof! (15 juni 2006)

geld... en studentenhuizen (14 juni 2006)

Gewoon wat losse flarden (12 juni 2006)

Pilot! ( 8 juni 2006)

Tip: word hier niet ziek ( 6 juni 2006)

Wending lu ( 5 juni 2006)

Dit is ook China ( 4 juni 2006)

man/vrouw verhoudingen ( 1 juni 2006)

Zomaar wat opmerkingen... (31 mei 2006)

People's Square in de spits: check (30 mei 2006)

Mijn voordeel... (29 mei 2006)

Weer thuis in Shanghai (28 mei 2006)

Nog een nachtje slapen... (26 mei 2006)

Terug naar China (17 May 2006)

Normality restored ( 4 August 2005)

Thailand ( 6 July 2005)

Aan het reizen (11 June 2005)

bijna weg uit Shanghai (27 May 2005)

Verjaardag + feestje (15 May 2005)

Koninginnedag in Shanghai ( 1 May 2005)

Demonstratie tegen Japan (16 April 2005)

Designed in Japan, produced in China (13 April 2005)

Shanghai verandert snel... (11 April 2005)

Dikke westerling ( 7 April 2005)

No better, no worse, but different (22 March 2005)

Tripje naar Hangzhou (16 March 2005)

helemaal verhuisd enzo... ( 9 March 2005)

We hebben een appartement! (28 February 2005)

Beleefd zijn, chinese les, en... nederlanders! (24 February 2005)

Service (20 February 2005)

Chinezen en geld (18 February 2005)

onbeleefd? individualistisch? (14 February 2005)

nieuwjaar (12 February 2005)

tweede dag (6 February 2005)

Levend aangekomen (5 February 2005)

Heb je er al zin in? (30 January 2005)

Opdracht binnen (15 January 2005)

Reisplannen... (17 December 2004)

Ticket geboekt!! (29 November 2004)

Ticket boeken valt niet mee... (23 November 2004)

Visum opgehaald (16 November 2004)

Site online (14 november 2004)


Dagboek

Beleefdheid

20 juni 2006 - Vandaag las ik op de volkskrant site een artikel over dat amsterdammers onbeleefd zouden zijn. Een amerikaans team van Readers Digest had in diverse steden tests gedaan, en zowaar was New York de meest beleefde stad. Dat lijkt me een uitstekende bevestiging van de invloed van de cultuur van de onderzoeker op zijn onderzoek.

Want wat is beleefdheid? Het is duidelijk dat ze daar hier in China een hele andere definitie bij hebben dan ik gewend ben. Ik hoorde ook van een Chinese student die in Nederland gestudeerd had, dat Nederlanders zo onbeleefd waren. Terwijl chinezen zich juist vaak uiterst onbeleefd gedragen. In mijn optiek dan. Maar waarschijnlijk vallen de dingen die zij doen om beleefd te zijn, mij niet eens op, of ik vind ze irritant. Andersom zal hetzelfde gelden.

Zo kunnen westerlingen vrij snel 'boos' worden. Je zegt heel makkelijk tegen een goede vriend, 'Joh, snap je dat nou nog niet!'. In China blijf je lief glimlachen, haal je adem en vertel je rustig je verhaal voor de 10e keer opnieuw. Westerlingen worden ook boos als mensen tegen ze aanlopen. Een Chinees negeert dat gewoon.

Chinezen kunnen overigens heel goed 'niet' reageren. Zoals ook de jullie inmiddels welbekende AP. Toen ik hem vertelde dat ie de volgende keer op een stoel moest blijven zitten tijdens het onderzoek, wachtte hij tot ik klaar was met praten, en liep weg. Dan heb ik toch de neiging om boos te worden, hem bij z'n kraag te pakken, hem recht in de ogen te kijken, en te zeggen, hoor je wel wat ik zeg! En zie daar, wat een ontzettende westerling ik ben. Maar het zou totaal geen nut hebben. Hij zou schrikken, denken, ze is gek geworden! Een van mijn studenten zou direct een glaasje water voor me gaan halen. De rest zou me glazig aan blijven staren.

Normaal gesproken zie ik mezelf niet als erg aggressief, maar ik merk hier pas hoe vaak ik geagiteerd wil reageren. Ik herinner me ook nog van Thailand. Ik had een keer m'n fototoestel meegenomen naar school (toen nog alles analoog was). Dus toen ik zei dat ik m'n camera bij me had, vroeg een medeleerling: Oh leuk, heb je ook een fotorolletje? Ik zei, ja natuurlijk, anders heeft het toch geen nut om m'n camera mee te nemen! Je snapt al, ik had tien paar onbegrijpende ogen op me gericht.

Mocht je dus ooit naar deze regio komen, en in contact komen met de lokale bevolking, hou dat dan in gedachten. Bedenk hoe een ontzettend lompe westerling je bent. De reactie in bovenstaande situatie had moeten zijn: "Ja, ik heb ook een rolletje bij me! Dus dan kunnen we foto's maken. Yeeey!"

Blijven glimlachen, en probeer je ergernis niet te tonen. Het heeft geen zin, geloof me.