Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |

Verhalen

Even een update (10 september 2007)

niks doen? niks voor mij (10 december 2006)

Keuzes keuzes ( 4 december 2006)

... of toch niet? (29 november 2006)

Einde Avontuur (26 november 2006)

where's Waldo (19 november 2006)

Visje zwemt weer (17 november 2006)

Nieuwe bezems vegen schoon (14 november 2006)

Stilte vanaf hier (10 november 2006)

Ik heb een appartement! ( 2 november 2006)

Ik ben er... chaos (27 oktober 2006)

herorientatie in Nederland (10 juli 2006)

Bijna naar huis: een terugblik ( 6 juli 2006)

Een trein vol Chinezen ( 2 juli 2006)

De sleutelhulp (29 juni 2006)

Chinglish (28 juni 2006)

man/vrouw continued (25 juni 2006)

Onverschillige Chinezen (22 juni 2006)

Beleefdheid (20 juni 2006)

Ietwat zwaar verhaal (17 juni 2006)

Ik heb van die dagen.... (16 juni 2006)

1e overwinning op de assistant prof! (15 juni 2006)

geld... en studentenhuizen (14 juni 2006)

Gewoon wat losse flarden (12 juni 2006)

Pilot! ( 8 juni 2006)

Tip: word hier niet ziek ( 6 juni 2006)

Wending lu ( 5 juni 2006)

Dit is ook China ( 4 juni 2006)

man/vrouw verhoudingen ( 1 juni 2006)

Zomaar wat opmerkingen... (31 mei 2006)

People's Square in de spits: check (30 mei 2006)

Mijn voordeel... (29 mei 2006)

Weer thuis in Shanghai (28 mei 2006)

Nog een nachtje slapen... (26 mei 2006)

Terug naar China (17 May 2006)

Normality restored ( 4 August 2005)

Thailand ( 6 July 2005)

Aan het reizen (11 June 2005)

bijna weg uit Shanghai (27 May 2005)

Verjaardag + feestje (15 May 2005)

Koninginnedag in Shanghai ( 1 May 2005)

Demonstratie tegen Japan (16 April 2005)

Designed in Japan, produced in China (13 April 2005)

Shanghai verandert snel... (11 April 2005)

Dikke westerling ( 7 April 2005)

No better, no worse, but different (22 March 2005)

Tripje naar Hangzhou (16 March 2005)

helemaal verhuisd enzo... ( 9 March 2005)

We hebben een appartement! (28 February 2005)

Beleefd zijn, chinese les, en... nederlanders! (24 February 2005)

Service (20 February 2005)

Chinezen en geld (18 February 2005)

onbeleefd? individualistisch? (14 February 2005)

nieuwjaar (12 February 2005)

tweede dag (6 February 2005)

Levend aangekomen (5 February 2005)

Heb je er al zin in? (30 January 2005)

Opdracht binnen (15 January 2005)

Reisplannen... (17 December 2004)

Ticket geboekt!! (29 November 2004)

Ticket boeken valt niet mee... (23 November 2004)

Visum opgehaald (16 November 2004)

Site online (14 november 2004)


Dagboek

man/vrouw continued

25 juni 2006 - De man/vrouw verhoudingen blijven me bezig houden. Ik heb nog es goed zitten observeren.

Sinds de een-kind-politiek worden er een heleboel meer jongens geboren dan meisjes, althans, volgens de cijfers. Er worden 117 jongens per 100 meisjes geboren, terwijl dat wereldwijd iets van 105 per 100 is. Dat verschil ontstaat door selectieve abortus (officieel verboden, maar goed, daar trekken chinezen zich zelden wat van aan), en babymoord. Er is duidelijk een voorkeur voor jongensbaby's. Volgens de traditie gaat de vrouw bij de man (en zijn familie) in huis wonen als ze trouwen. Een dochter raak je dus kwijt, daar heb je je oude dag niet mee verzekerd. Bovendien kunnen mannen harder werken. Erg belangrijk als je het niet breed hebt.

In Shanghai schijnt men echter liever een dochter te hebben. Dit omdat (naar ik me meen te herinneren) de familie van de man de bruidschat moet betalen. De ouders zullen de dochter proberen op te voeden met hoge standaarden en veel luxe, zodat ze een rijke man kan krijgen. Een zoon, daarentegen, zullen ze leren eenvoudig te zijn, met weinig luxe, zodat hij een eenvoudige vrouw zal vinden, en er minder bruidschat verwacht wordt.

Als je om je heen kijkt, merk je weinig verschil tussen mannen en vrouwen. Vrouwen zijn erg zelfstandig, je ziet ze in alle beroepen, je ziet ze hun eigen zaak runnen, en je ziet ze keihard tegen mannen in discussie gaan. Ik heb ook het idee dat vrouwen serieus genomen worden, en dat er naar ze geluisterd wordt. Ik merk zelf ook weinig van een andere behandeling omdat ik vrouw ben. Het is niet zo dat ik, of een willekeurige andere vrouw, bepaalde dingen niet zou mogen doen. Het is bijvoorbeeld geen probleem dat een vrouwelijke student de discussies leidt in het onderzoek.

Wat ik wel merk, is dat alleen aan mannen sigaretten en drank worden aangeboden. Verder kleden vrouwen zich altijd erg kinderlijk, in jurkjes die vergelijkbaar zijn met die van kinderen van 8: roze of lichtblauw, met bloemetjes of beertjes, strikjes. Mannen boven de 25 hebben vrijwel standaard een zwarte pantalon aan; een donkerblauwe viezige dunne synthetische polo, zorgvuldig in hun broek gestopt en licht opgebloesd; een zwarte riem met goudkleurige rechthoekige gesp met krokodil en een mobiele telefoon-zakje eraan; Zwarte leren schoenen; en natuurlijk, de pantykousjes. Zo zien ze er al vrij jong uit als een saaie ouwe lul.

Verder merkte ik tegen een stel chinezen op dat geld hier zo belangrijk is in relaties. Een chinese jongen had vlak daarvoor gezegd dat het zo lastig was om te trouwen, want dan moest je als man eerst een appartement en een auto hebben. Tsja, zei dat meisje tegen mij, zou jij een jongen trouwen die geen appartement heeft? Ik dacht, tsja, wat moet ik zeggen, vlak voor ik ga trouwen (als ik dat al doe) is het waarschijnlijk niet echt meer een issue met wie het zou zijn, want waarschijnlijk heb ik dan al een tijdje een relatie. En bij het kiezen van een man denk ik niet, heeft ie wel een huis. Deels natuurlijk omdat dat in Nederland niet zo het probleem is. Maarja, als je een hele tijd een relatie zou hebben, en je hebt geen huis om samen in te gaan wonen, dan kan ik me ook in Nederland voorstellen dat je nog maar niet zou trouwen, en zou wachten totdat je samen woonruimte gevonden hebt.

Misschien hebben ze wel gelijk. Chinese vrouwen zijn golddiggers, wordt vaak gezegd. Ze zoeken westerlingen op, want die zijn rijk. Ik geloof ook niet dat veel van die stelletjes van westerse man met chinese vrouw, die ik hier zie lopen, op wederzijdse liefde gebaseerd zijn. Maar waarom zou liefde, een gevoel gevoed door chemische stofjes in je hoofd, een betere basis voor partnerkeuze zijn dan een rationele beslissing gebaseerd op het feit of een man kan zorgen dat je een goed (lees: welvarend) leven krijgt?