Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

No better, no worse, but different

Gepost door: chrystal
Gepost op: 22 maart 2005
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Natuurlijk zijn er een heleboel leuke dingen aan China en de Chinezen, maar het is toch leuk om te schrijven wat ze allemaal raar doen.

Om te beginnen, waar Samantha me al voor had gewaarschuwd: Chinezen zijn heel goed in met maken van irritante geluidjes. We hebben er maar een lijstje van gemaakt: Rochelen (en spugen) (met stip op 1), Smakken bij het eten (lekker met de mond open, al heel wat 'ongelukken in een tunnel' gezien), neus ophalen, praten met de mond vol, en natuurlijk slurpen bij het binnenwerken van elke mogelijke substantie. Dan nog wat niet-lichamelijke geluiden: het veel te harde alarmbelletje elke keer dat de deuren van de metro dicht gaan, de welbekende lopende blaffende robot-kefhondjes die in elk metrostation verkocht worden. Om nog maar te zwijgen over het 'Hallo' roepen als ze een buitenlander zien, en zo hard mogelijk en met zo veel mogelijk personeel tegelijk 'Welkom' roepen als er een klant binnenkomt in de winkel.

De oren hebben het dus redelijk zwaar te verduren, maar voor de andere zintuigen is er ook nog genoeg te doen. Zo lopen chinezen ontzettend langzaam, en staan ze altijd op de meest onhandige plekken te treuzelen. Er lijkt zowiezo erg weinig interactie te zijn tussen de mensen op straat. Iedereen denkt dat ie meer haast heeft dan de ander om door poortjes en van trappen te komen. Mensen proberen tegelijk massaal in en uit te stappen in de metro. En dan het liefst, als ze eenmaal ingestapt zijn, zo gaan staan dat andere mensen er niet meer in kunnen. Zoals ik in een eerder verhaal al zei is het moeilijk hier de collectivistische samenleving in te herkennen, in dit redelijk egoistische gedrag. Ze hebben geen tafelmanieren, en ik heb ook weinig hoffelijkheid gezien (dames voorlaten door de deur, of gewoon de deur voor iemand open houden). En ze schamen zich er totaal niet voor om je urenlang strak aan te staren, als je als westerling in een openbare ruimte zit.

Een hoop negatieve trekjes bij elkaar. Maar eigenlijk zouden we de Chinezen moeten bewonderen daarvoor. Ze accepteren blijkbaar massaal van hun medemens dat ze geen rekening met ze houden. Persoonlijk zou ik ook al lang gek zijn geworden als ik continu smakkende mensen om me heen heb, maar de Chinezen houden zich kranig. Niemand kijkt op van de onbeleefdheid van anderen, en mensen worden ook zelden boos. Behalve als je westerling bent, dan word je wel continu raar aangekeken, maar ja, dan ben je ook gewoon raar natuurlijk. Eigenlijk zijn de Chinezen dus heel vriendelijke, accepterende mensen.

Tot zover mijn ode aan de Chinees. Afgelopen weekend me wel vermaakt. Pieter was zaterdag jarig dus vrijdag zijn we uit geweest, en zaterdag kinderfeestje. Uitgaan was wel gezellig, een soort van latino-stijl bar (Zapatas). Wel een heleboel vieze ouwe westerlingen op zoek naar een leuk klein chinees vrouwtje. Chinese vrouwen scoren is toch wel een sport waar de gemiddelde westerse man zich mee bezighoudt hier. En dan bedoel ik met sport niet de moeite die je moet doen om het zo ver te krijgen, maar meer het veelvuldig uitvoeren. Klinkt het je als muziek in de oren? Kom naar Shanghai. Van mij hoeft het niet zo, de gemiddelde Chinese man is niet zo aantrekkelijk (jaja, Marieke Rensen, je hebt een beetje gelijk. Ik ben nog op zoek naar knappe chinezen, en als ik er een tegenkom maak ik er een foto van). Het dan maar op een zuipen zetten (voor sommige mensen het alternatief) is ook niet echt een optie, want voor een coronaatje betaal je zo'n 5 euro. Chinezen zuipen ook niet echt... trekken ze ook niet want ze zijn na twee, drie biertjes dronken. Ach, wel goedkoper.

Ohja, en het kinderfeestje was ook wel gezellig. Maar ik heb wel weer genoeg verteld. Laters!


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China