Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

Shanghai verandert snel...

Gepost door: chrystal
Gepost op: 11 april 2005
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Ik weet het nog, we kwamen hier net wonen, ruim een maand geleden. We gingen de buurt verkennen, op zoek naar een restaurantje. We ondekten een straatje waar een heleboel kleine restaurantjes naast elkaar zaten. Welke zullen we nemen? Weet je wat, we proberen ze allemaal, elke dag een, en we beginnen vooraan! We gaven ze allemaal namen, zodat we aan het eind een gids konden uitbrengen, a la lonely planet, met alle restaurantjes in die straat.

Als eerste was het restaurantje op de hoek aan de beurt. Schattig kamertje, paar tafels, kleine menukaart met misschien 10 dingen. We bestelden noedelsoep met schapenvlees. Prima te eten. Dit restaurant kreeg de naam 'het restaurant op de hoek'. Lekker origineel.

Het volgende was weer een klein kamertje, paar tafels. Maar dit keer met een uitgebreide menukaart. En wat bleek: een serveerster sprak vloeiend engels! Het eten was ook heerlijk! En omdat het de tweede in de straat was, noemden we het 'cafe B'.

Daarna kwam een wat groter restaurant. Aan de muur hing een grote poster met plaatjes van gerechten. We wezen zomaar wat aan, en we kregen een enorme bak met stukken kip en aardappel. Het personeel had van die moslimhoedjes op, en aan de muur hing een poster van een moskee. Dit was dus 'de Turk'. Ook al zijn het stiekem gewoon chinezen uit het westen van China.

De volgende dag liepen we weer vrolijk het straatje in, benieuwd naar wat de volgende eetgelegenheid was. We kwamen voorbij een tafel die op de stoep stond, waar een man aan zat te eten. Toen we even verder keken, zagen we dat er binnen een keuken was. Nouja, een paar grote gaspitten, wat wokken, en een wasbak. En op de deur stond een menu. Ah! Een eetgelegenheid, hier gaan we zitten! We schoven bij de man aan aan de enige tafel, wezen op de deur wat gerechten aan waarvan we geen idee hadden wat het was, en wachtten af. Het eten was erg goed, en ook erg goedkoop. Samen betaalden we 15 yuan (E 1,50). De mensen bleven ons wel aanstaren. Hier had zeker nog nooit een westerling gegeten! Omdat dit restaurant maar een tafel had, noemden we het 'de tafel'. Het is bijna alsof je bij je moeder gaat eten. Een soort dorpsmoeder. Heel gezellig, ook dat iedereen bij elkaar zit.

Na deze restaurantjes volgden er nog velen. Zo zijn daar 'de boot' (met plaatjes van boten aan de muur), 'de muis' (toen we weg wilden gaan zat er een grote rat onder tafel), 'onder de boompjes' (met plaatjes van bomen aan de muur) en 'de mexicaan' (de aankleding deed wat mexicaans aan).

Vandaag liep ik weer ons straatje in, op weg naar de Tafel. Op de hoek zag ik een grote berg stenen en zand, op de plek van het restaurant op de hoek. Ook cafe B was niet meer: er zat geen dak meer op, en er lag een berg zand voor de deur. De Turk was aan het uithuizen, aan het sjouwen met gasstellen en tafels. Gelukkig was de tafel er nog wel, maar wie weet is die morgen ook weg. En ik kwam er zo graag!

Shanghai verandert snel. Overal bouwen ze wolkenkrabbers. Daar waar geen wolkenkrabbers staan, wordt de boel platgegooid, en worden er wolkenkrabbers neergezet. Over 10, 20 jaar zijn er alleen nog maar wolkenkrabbers in shanghai, geen laagbouw meer. Nouja, misschien nog een beetje in 'Old Town', de oude wijk van Shanghai. Of zouden ze daar ook geen respect voor hebben? Zonde hoor.


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China