Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

People's Square in de spits: check

Gepost door: chrystal
Gepost op: 30 mei 2006
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Gisteren belde m'n contactpersoon op Shanghai University, of ik er vanochtend om 9 uur kon zijn. Ik zei ja hoor, prima. Toen ik ophing dacht ik pas, ohnee! Wat heb ik gezegd! Dan moet ik overstappen op People's Square metrostation, in de spits!

Ok, dit heeft wellicht wat uitleg nodig voor de Shanghai / China - leek. People's Square is waar metrolijn 1 en 2 elkaar kruisen. Het is het allerdrukste punt. Bovendien is het hier redelijk warm nu, met een behoorlijke luchtvochtigheidsgraad. En, voor diegenen tegen wie ik het nog niet tot vervelens toe herhaald heb: Chinezen stinken. Deodorant hebben ze meestal nog nooit van gehoord, en als ze er al van gehoord hebben, kopen ze het niet. Met als argumentatie: Chinezen zweten niet zo erg als westerlingen. Ok, met het gebrek aan testosteron zweten ze misschien wat minder, maar nog steeds genoeg om te stinken.

Combineer deze ingredienten met elkaar (people's square, spits, en Chinezen), en je begrijpt pas echt hoe een ingeblikt sardientje zich voelt.

Wat trouwens ook erg vermakelijk is: Chinezen hebben het wonderlijke vermogen om iedereen om zich heen te negeren. Zo ook als ze de metro instappen. Met een overvolle metro, en een heleboel mensen op het perron, probeert men tegelijk, tegen elkaar in, in en uit te stappen. Iedereen staat tegen elkaar in te duwen, met als resultaat dat niemand beweegt. Ik vraag me nog steeds af wat Hofstede bedoelde met lange-termijn-orientatie. Ik heb het idee dat een chinees niet heel veel verder denkt dan datgene wat ie wil. Zoiets als een kind van 3.

Oh wat ben ik negatief over Chinezen. Das niet aardig van me (neuh.. klopt *haalt schouders op*). Ok ok, nu beetje vriendelijker.

Goed, aangekomen op SHU (ShangHai University), had ik een meeting met m'n contactpersoon (student). Hij introduceerde me aan het team van studenten dat me zou gaan helpen. Team? Did I ask for a team? Ik dacht dat ik had gezegd dat ik 1 student wilde ter ondersteuning. Maar daar zaten ze, zeven brave chineesjes, mij eagerly aan te staren, en met hun schriftje en pen klaar om mijn opdrachten aan ze op te schrijven.

Mijn eerste vraag, What's the plan for now? werd met glazige blikken beantwoord. Dus ik herformuleerde, What do we do now? Een wijs kijkend meisje zei vriendelijk: I'm fine, thank you. Goed, uiteindelijk allemaal goed gekomen. Ik heb m'n project uitgelegd, en de doelen van het onderzoek. Het wijze meisje stelde slimme vragen, terwijl de rest glazig bleef kijken. Vraag dan iets, spoorden ze elkaar aan in het Chinees (alsof ik dat niet zou verstaan. HA!).

Maar goed, 7 chinezen dus die me helpen. Ik voelde me bijna schuldig dat ik niet voor iedereen direct een taak wist die ze in hun schriftje konden schrijven. Ik zou bijna dingen er bij gaan verzinnen. Een vriend van me vroeg al of ik niet wat van z'n kantoorwerk aan ze kon geven. Neah, ik hou ze lekker voor mezelf!


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China