Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

Gewoon wat losse flarden

Gepost door: chrystal
Gepost op: 12 juni 2006
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Allereerst: ik ga wat langer blijven in China. Dit deels omdat ik graag met wat overheidsmensen wil praten over m'n project, en die zijn wat lastig om te pakken te krijgen. En ik wil natuurlijk wel graag dat de chinese regering m'n product gaat implementeren! Maar verder ook omdat de bank niet zo wou meewerken. Ik zou eigenlijk volgens m'n planning nu al voor de hele week op het platteland moeten zitten, maar het geld van m'n bedrijf was nog niet binnen bij de universiteit, en dus was er geen budget om de trip te regelen. Hopelijk is het morgen binnen, kunnen we morgenmiddag inkopen doen, en woensdag vertrekken. Anders wordt het donderdag. Dan dus tot en met vrijdag in een dorp, en volgende week nog een dag of drie. En dan heb ik daarna nog twee weken voor afspraken en dingen afronden.

De arme studenten waren al aan het klagen dat het vertalen van zo'n video zo veel werk was. Maar ja, ze werken dan ook niet erg efficient. Eentje sprak shanghainees, die had de koptelefoon op, en luisterde naar het gesprek. Dan zei ze, stop! En zette de andere de video stop, en dan vertelde student A aan student B wat ze moest intypen. Dan denk ik... als 1 persoon nou zowel luistert als typt... maarja... da's China he, zoveel mensen, iedereen moet wat te doen hebben... Dan moet je ook niet zeuren dat het te veel werk is! Werken met je donder!

Maar goed. Ondertussen probeer ik de Chinese cultuur verder te analyseren. Natuurlijk komt er vaak wat ergernis op, maar ik probeer me te houden aan wat ik geleerd heb tijdens m'n AFS jaar highschool uitwisseling naar Thailand: Not better, not worse, but different. Natuurlijk ben ik de vreemdeling hier, niet zij. Daarom zat ik me eens te bedenken hoe chinezen mij zien (afgezien van dat ik natuurlijk enorm lang en dik ben).

Waarschijnlijk denken ze dat Westerlingen niks aan lichaamsverzorging doen. Ze zien het ons ten slotte nooit doen. Chinezen daarentegen, die zitten zich in de metro te scheren met hun draadloze scheerapparaat, of hun nagels te knippen. Bovendien eten westerlingen enorm onhandig. Ze zitten rechtop, en proberen dan met hun stokjes het eten helemaal van het kommetje door de lucht naar hun mond te brengen. Vind je het gek dat het onderweg valt! Ze vinden vast het Chinese eten ook niet lekker. Ze zitten altijd een beetje pruimig te kijken, met hun mond dicht, en zonder ook maar een smakgeluidje! (Het woord 'Jammie!' is volgens mij toch echt een onomatopee (woord gebaseerd op geluid), naar het geluid dat je maakt als je met je mond open eet).

Een ex-collega van Philips vertelde me ook een mooi verhaal. Hij zat in de metro, die vrij leeg was, maar alle zitplaatsen waren bezet. Toen stapte er een hoogzwangere vrouw in, een stuk verderop van waar hij zat. Ze kwam binnen, zag dat alle plekken bezet waren, en zuchtte diep. Toen zag ze hem (westerling) zitten. Binnen 2 seconden stond ze voor zijn neus, hem smekend aan te kijken om z'n stoel af te geven. Ze wist dus dondersgoed dat een Chinees dat niet zou doen, maar een westerling wel! Ook al vond hij het zwaar irritant dat precies hij degene moest zijn die op moest staan, natuurlijk stond hij zijn plaats aan haar af. Sommige dingen leer je niet snel af.

Zo wacht ik ook nog steeds netjes tot iedereen uit de metro is gestapt, voor ik instap, ook al ben ik veruit de enige, en heeft het dus eigenlijk weinig zin. Ik hou deuren voor mensen open, en ga voor ze aan de kant. Ik moet wel toegeven dat ik soms op het liftknopje druk om de deur dicht te doen (daar drukken chinezen altijd heel gefrustreerd vaak en snel op. Moet je maar es opletten, die knopjes zijn vaak helemaal versleten!). En soms doe ik zelfs m'n best om een zitplaats in de metro te bemachtingen.

Maar toch, wat is beleefdheid? Ik denk dat die in het westen vooral gebaseerd is op adaptatie. Je past je aan aan anderen, zodat zij hun weg kunnen vervolgen. Hier is het een kwestie van acceptatie. Je accepteert wat de ander doet, en wordt er niet boos om. Wil hij rechtdoor, en loopt hij daardoor tegen je aan? Het zij zo.

Maar ik ben er nog niet helemaal over uit... Denk dat ik nog maar even ga observeren!


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China