Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

Ietwat zwaar verhaal

Gepost door: chrystal
Gepost op: 17 juni 2006
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Maar weer es een gesprek begonnen over relaties. Iedereen is het er over eens dat de man in de relatie meer moet verdienen dan de vrouw. Als ze dezelfde baan hebben, moeten ze evenveel verdienen, dat wel. Maar de man moet het gezin financieel onderhouden. Als de vrouw ook werkt, dan is het geld wat ze verdient gewoon om te winkelen. In Nederland is het niet veel anders. Sprak pas een Nederlandse jongen hier, die ook als ideaal had dat hij carriere zou gaan maken, en zijn (nog niet bestaande) vrouw voor het gezin zorgt.

Het dringt steeds meer tot me door dat dat nog steeds de norm is. En het lijkt me verschrikkelijk. Echt, ik heb al vaak gezegd dat ik geen kinderen hoef, en altijd zeggen mensen, achjoh, dat komt wel. Maar het is het ergste wat ik me kan voorstellen, dat ik thuis blijf met de kinderen. Of parttime werk. Ik zou geen voldoening krijgen uit het opvoeden van kinderen, en dat m'n man carriere maakt. Noem mij een streber, maar ik wil absoluut niet voor de man onder doen. Misschien is het het haantjesgedrag, dat ik overgenomen heb terwijl ik opgroeide tussen mijn drie broers.

'Wil je geen kinderen? Maar wat is dan de zin van je bestaan?' Het bestaan van m'n kinderen heeft net zoveel zin als het mijne. En ik denk dat het leven zinloos is. Bij deze. Voortbestaan is een resultaat, geen doel. De rassen die nu nog bestaan, bestaan nog omdat ze zich voortplanten. En niet omdat voortplanten op zich een doel is.

Ik begrijp best dat mensen kinderen willen, maar ik vind het raar dat mensen het vanzelfsprekend vinden. Het lijkt me enorm zwaar om kinderen op te voeden, en dus moet je daar vantevoren goed over nadenken. Kinderen verdienen een goede opvoeding, en dus de volledige inzet van beide ouders. Ik ben andere dingen van plan met m'n leven.

Overigens wil ik wel zeggen dat het feit dat ik het leven zinloos vind, niet betekent dat ik het niet leuk vind. In tegendeel. Aangezien ik niet denk dat er straks iemand na m'n dood met een checklist aan komt, om te kijken of ik wel 'zinvol' geleefd heb, doe ik lekker waar ik zelf het meeste voldoening uit haal. En das toch producten creeren die mensen een beter leven geven.

Ok, niet echt een stukje over chinese cultuur, maar wel iets wat in m'n dagboek hoort.

Nog wat losse opmerkingen:
- Westerlingen hebben hier een beetje het omgekeerde van wat marokkanen in Nederland hebben. Ik wil niemand beledigen, maar ik weet dat marokkanen en anderen met een mediterraans uiterlijk vaak merken dat ze gewantrouwd worden. Westerlingen kunnen hier overal zo naar binnen lopen, de bewaking laat je altijd door. Natuurlijk wel een groot verschil, welke westerlingen naar China komen (de rijke), en welke marokkanen naar Nederland komen (de arme).
- De Xiangyang market wordt 1 juli gesloopt! Grote markt met heel veel nepzooi en prullaria. Ben er vandaag ff geweest. Chinese schoentjes gekocht voor onder m'n chinese jurk.
- Vandaag naar karaoke geweest. Toch grappig om te zien hoe Chinezen daar helemaal in op gaan.


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China