Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

Onverschillige Chinezen

Gepost door: chrystal
Gepost op: 22 juni 2006
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Een paar jaar geleden heb ik mezelf enkele doelen gesteld. Een was om voor m'n 40e 7 talen vloeiend te spreken (wordt aan gewerkt, moet geen punt zijn). De andere was om voor m'n 30e m'n eerste boek geschreven te hebben.

Ik heb het idee opgevat om een boek te gaan schrijven over de chinese cultuur, geanalyseerd en beschreven aan de hand van bestaande cultuurtheorieen, zoals die van Hofstede (de vijf cultuurdimensies Machtsafstand, Masculiniteit/Femininiteit (recht van de sterkste of bescherming van de zwakkere), Individualisme/Collectivisme, Lange termijn/Korte termijn orientatie, en Onzekerheidsvermijding). Ik plan het boek te schrijven vanuit de Nederlandse optiek (Amerikanen kijken er anders naar) gekeken naar de Chinese (of misschien wel alleen Shanghainese) cultuur. Misschien nog wat aanvullend onderzoek nodig (understatement), maar goed, ik heb nog een paar jaar. Het lijkt me reuzenuttig, vooral voor zakenlui. Bestaat het al? Kom maar op met de titels dan. Ik heb er vast wel wat aan toe te voegen.

Ondertussen probeer ik om me heen die vijf dimensies toe te passen. Zoals ik de vorige keer al zei, kunnen chinezen heel goed 'niet' reageren. Ze kunnen enorm onverschillig doen, wat op mij ongeinteresseerd overkomt. Net ook, ging ik eten in m'n favoriete restaurant om de hoek, daar kom ik zo'n drie keer per week. Als ik binnen kom, zegt er iemand van achteruit de winkel zuchtend 'welkom', op een manier dat je denkt, zo die heeft een zware dag gehad. Ik ga ergens zitten, en een serveerster komt met een verveeld gezicht naar me toe gesloft, en gooit de menukaart voor m'n neus. Ze blijft er bij staan kijken, tot ik m'n keuze gemaakt heb. Zonder te reageren loopt ze weg, en geeft de bestelling door aan de keuken. Ondertussen hangt er ongeveer vijf man personeel in het restaurant rond, de een onderuitgezakt op een stoel, de ander met het hoofd in de armen op tafel (een gastentafel wel te verstaan). Na een paar minuten (snel zijn ze wel!) komt er weer een serveerster met een bord eten naar me toe gesloft, en zonder me aan te kijken zet ze het neer, alsof ze een hond een bak voer voor zet. Als ik klaar ben, roep ik door het restaurant 'juffrouw, de rekening!' Terwijl ze naar me toegesloft komt, zegt ze wat het kost. Met dezelfde onverschilligheid neemt ze m'n geld aan, en als ze terug komt met m'n wisselgeld, legt ze dat op tafel, zodat ze niet verder hoeft te lopen. Ze zegt dan nog wel, '2 kuai terug'. Niets alsjeblieft dankjewel leuk dat je er was heeft het gesmaakt tot ziens.

Ik probeer het te begrijpen, maar ik kan het nog niet verklaren. Is het misschien typisch voor onze cultuur om 'gemaakt aardig' te zijn? Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat iemand die in een restaurant werkt, en er al een lange dag op heeft zitten, zich zo wil gedragen, maar dat doet ie niet. Misschien hebben ze die behoefte om zich aardiger voor te doen gewoon niet. In de USA zijn ze daar natuurlijk wel extreem in, met hun 'Hi, how are you? so nice to see you again.'. Maar hoe rijmt dat met het welbekende 'gezichtsverlies'? Verlies je je gezicht niet als je ongeinteresseerd bent? Of is het belangrijker om te doen zoals je je voelt, en daarmee dus oprechter te zijn?

Vandaag weer een onderzoek gehad op het platteland. Cindy leidt de discussie met de dorpsbewoners, en dat doet ze prima. Ze is heel scherp, en stelt vragen (althans, zo komt het op mij over, en zo doet ze ook als ik iets vertel in het engels). Maar de interviews met dorpsdokters doet Jackie, een beetje dikkige jongen, met standaard een teleurgestelde gezichtsuitdrukking. Als hij het interview doet, gaat ie vaak al 2 meter van de dorpsdokter af zitten, met z'n knieen de andere kant op gedraaid. Vaak zit ie onderuitgezakt op de stoel, en kijkt ie de dokter niet aan. Ik heb hem vandaag es voorgedaan hoe hij z'n interviews doet, en hoe ik wil dat hij het doet. Het tweede interview vandaag ging al een stuk beter! Hij zat ook op een krukje, kan ie lekker niet onderuitzakken. Misschien moet ik dat krukje er maar in houden...


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China