Mariondegroot.nl | Step the Mind | Portfolio | Kookhoek | Culture Clash | Marion in China |
Je bent niet ingelogd

niks doen? niks voor mij

Gepost door: chrystal
Gepost op: 10 december 2006
Waardering: Er zijn nog geen waarderingen gegeven.
land: China


Tsja, met een baan zoeken kan je niet echt de dag vullen. En niks doen, das toch niet echt wat voor mij merk ik. Ik begin me aardig te vervelen. Heb natuurlijk wel vrienden hier, maar die werken overdag. Dus alleen 's avonds heb ik wat te doen. Ik ben natuurlijk wel heel druk met netwerken, en zoveel mogelijk mensen laten weten dat ik iets zoek.

Maar het valt niet mee om in Shanghai wat te vinden. Ik heb natuurlijk voordelen... Ik heb een buitenlandse opleiding, ik ben creatiever dan de gemiddelde chinees, ik ken de westerse markt (voor het geval bedrijven daar producten voor willen ontwerpen). Maar ja. Productontwerpen gebeurt nog niet heel veel in China. De westerse bedrijven hebben hun ontwikkeling nog vooral in het westen zitten. Chinese bedrijven kennen het belang van goed ontwerp nog niet. Bovendien hebben veel bedrijven liever Chinezen, die spreken de taal, hebben dezelfde bedrijfscultuur (rare opstandige westerlingen altijd), en ze vragen minder salaris. De taken waar chinezen niet goed in zijn, die worden gewoon niet in China uitgevoerd. En voor een leidinggevende taak heb ik natuurlijk veel te weinig ervaring.

Schiet allemaal niet heel erg op dus. Misschien moet ik dus maar accepteren dat ik weer terug naar Nederland ga, om daar wat 'normale' werkervaring op te doen. Hopelijk wel in verband met azie, want dat blijft toch trekken. En dan kan ik over een paar jaar toch weer terugkomen om dan, met werkervaring, hier te werken. Wellicht gebeurt er hier dan ook meer productontwikkeling.

Rationeel best ok plan. Maar ik heb echt nog geen zin om China te verlaten. Ik heb hier vrienden zitten, ik begin de taal steeds beter onder de knie te krijgen... Natuurlijk, in Nederland zitten ook vrienden. Maar daar kom ik toch wel weer terug. Ik weet niet wanneer ik weer terug naar Shanghai kom. Dat vind ik het ergste. En Nederland is zo... Nederland... Zo normaal. Hier waan ik me in de hele wereld. Met vrienden uit de VS, India, Australie...

Ok ok, de chinezen, die helpen me soms wel om het minder erg te vinden om hier weg te gaan. Ok, niet alle chinezen, maar je hebt ze er bij. Gisteren zat er in het restaurant waar ik zat te eten een groepje mannen een tafel verderop. Ze zaten me de hele tijd aan te kijken, en ook elkaar aan te tikken, van, kijk die westerling daar. Heel irritant. Ik ben aan een andere tafel gaan zitten, achter een pilaar. Een van de mannen stond af en toe op, rochelde eens flink (en dan echt dat ie het diepste van z'n luchtpijp meeneemt), en spuugde het resultaat in de staande asbak vlakbij mijn tafel. De derde keer sprak ik hem aan, en zei in m'n beste chinees: Zeg, ik zit te eten! Dan wil ik je niet zien rochelen en spugen!! Ja, sorrysorry zei hij met z'n schijnheiligste blik. Vieze kutchinees. Wat denk je. Je zit in een restaurant.

Goed. Ondertussen probeer ik dingen te vinden om de dagen te vullen. Tijdens mijn afstuderen, na het onderzoek in China, opperde een docent dat ik een paper zou kunnen schrijven over onderzoek doen in China. Het zag er toen niet naar uit dat ik daar tijd voor zou hebben, maar nu ik meer vrije tijd heb dan me lief is heb ik dat idee weer opgepakt. Ik kan een hoop tips geven over onderzoek doen hier, dus ik denk dat het een interessant paper wordt.

Komende week dus nog wat netwerken, oa op het galadiner van de nederlandse vereniging. Maar de Nederlandse opties zover zijn ook niet slecht. Ik zie jullie vast allemaal in de kerstvakantie, of daarna!


Reacties:

Er zijn nog geen reacties

gerelateerde thema's

* China